Geschiedenis van het naturisme

1778 : In Frankrijk wordt het woord ‘naturisme’ voor de eerste keer gebruikt door een Belg genaamd Planchon.  Hij gebruikt het als titel voor zijn boek dat een betere levenshygiëne aanprijst door het in acht nemen van de natuurwetten.

1903 : S. Gay richt de eerste naturistenclub op in Bois-Fourgon (Essonne). In hetzelfde jaar, richt Paul Zimmermann de eerste gymnastiekvereniging in Duitsland op.

1920 : Kienné de Mongeot en Yvan de Laval richten samen de Sparta Club op, de eerste franse naturistenvereniging. De inspiratie daarvoor vond hij in zijn opvoeding. Zijn moeder wilde hem tegen tuberculose beschermen en benadrukte daarom de natuur.

1931 : De artsen André en Gaston Durville openen de naturistenvereniging Héliopolis op l’Ile du Levant (Var).

1932 : Ze openen tevens de naturistenvereniging (Physiopolis) op l’Ile du Platais (Yvelines).
Deze eerste naturistenverenigingen benadrukken vooral het goede van de zon, de zee en de wind.

1933 : Albert Lecoq, de toekomstige oprichter van de franse naturistenbeweging, richt het Centre Gymnique du Nord op.

1936 : Léo Lagrange, staatssecretaris Sport en Vrije Tijd in de regering van Blum, erkent officieel het naturisme.

1950 : Albert en Christiane Lecoq richten het Centre Helio Marin de Montalivet op in de Gironde. Dit is de eerste europeese naturistenvereniging. In hetzelfde jaar wordt ook de Fédération Française de Naturisme (FFN) opgericht.

1961 : Opening van Héliomonde, dichtbij Parijs.

1974 : De internationale definitie van naturisme wordt aangenomen. Volgens deze definitie is naturisme: een manier van leven in harmonie met de natuur, met als kenmerk de gemeenschappelijk naaktheid die tot doel heeft het zelfrespect en het respect voor van anderen en de omgeving te bevorderen.

1975 : Oprichting van Euronat (Gironde).

1993 : Opening van het Maison du Naturisme in Parijs.

2001 : Oprichting van France Espaces Naturistes (FEN).